گروه معماری پارساکد | مرجع دانلود معماری

معماران حاضر: 11
» نمایش دسته بندی مطالب

لیست مطالب صفحه اصلی

رساله مجتمع مسکونی با رویکرد معماری ایرانی ۸۹ صفحه

مقدمه
خانه، مبدأ و مقصد زندگی روزمره انسان است. انسان ها برای کار و فعالیت اجتماعی از آن خارج می شوند و پس از انجام آن و کسب تجربه به خانه باز می گردند. خانه مکانی است که ما پس از تجربه ابعاد مختلف جهان پیرامون، به آن باز می گردیم. خانه برای انسان از چنان اهمیتی برخوردار است که می توان آن را مرکز دنیای فرد نامید (نوربرگ شولتز، ۱۳۸۱). بنابراین خانه باید بتواند در فضای درونی و جلوه بیرونی خود توقع “مرکز دنیای فردی بودن” را برآورده سازد. امروزه به علت جبر زندگی و یا تک بعدی نگری و توجه به اقتصاد، بسیاری از ارزش های انسانی، اجتماعی، بومی و فرهنگی نادیده گرفته می شود.

رساله مجتمع مسکونی با رویکرد معماری ایرانی,مطالعات مجتمع مسکونی با رویکرد معماری ایرانی,پایان نامه مجتمع مسکونی با رویکرد معماری ایرانی,پروپوزال مجتمع مسکونی با رویکرد معماری ایرانی,برنامه فیزیکی مجتمع مسکونی با رویکرد معماری ایرانی,نمونه موردی مجتمع مسکونی با رویکرد معماری ایرانی,ظوابط مجتمع مسکونی با رویکرد معماری ایرانی,طرح نهایی مجتمع مسکونی با رویکرد معماری ایرانی «خانه آدمی در بلوک های مسکونی در پشت چند پنجره یکنواخت و هم شکل با دیگران قرار دارد که نه فقط برای میهمان، بلکه برای افراد خانواده نیز تشخیص آن از بیرون مشکل است» (پاکزاد، ۱۳۸۶: ۲۳۵-۲۲۵). در اثر چنین برنامه ریزی و طراحی، این گونه انبوه سازی های کلیشه ای، انسان ها به صورت توده در کنار هم قرار می گیرند و به جای این که گروه های اجتماعی مثبت گرا و هدفمندی تشکیل گردد، انبوهی از نفرها تشکیل می شود که کنار هم قرار گرفتن آن ها فقط ازدحام، شلوغی و هرج و مرج را در پی دارد. در چنین شرایطی، افراد خانواده برای تأمین حداقل امنیت و آرامش از جمع فرار کرده، به کنج خانه پناه می برند. غربت و محرومیت اجتماعی از این جا آغاز می گردد و در این میان کودکان بیش از همه صدمه می بینند.
«تنها فضایی که در اختیار کودک قرار می گیرد تا بتواند بازی کند، یا بتواند اندکی خاموش بنشیند و به مطالعه بپردازد، تخت خواب است. تمام هنجارهای معمول در خانه سازی، فقط فضایی محدود در اختیار کودک می گذارد و او را مجبور می کند که دایم در گفت و گوی بزرگتران و در تعاملات ناخوشایند با والدین باشد که غیر قابل قبول است» (راجرز، ۱۳۸۳ : ۴۱-۳۲). تبعات چنین شرایطی صدمه به بنیان و سلامت خانواده، افراد و جامعه است؛ به طوری که حتی روابط داخلی خانواده تحت تأثیر کالبد نامناسب خانه ضعیف گردیده، بی حرمتی ها در داخل خانه نهادینه می شود. با تضعیف اعتبار خانواده، اعتیاد و سایر ناهنجاری های اجتماعی فرصت بروز و نفوذ به اعماق جامعه پیدا می کنند.
با توجه به نابسامانی های فوق، پی جویی اصول پایداری مجتمع های مسکونی برای نیل به توسعه پایدار در این رساله از اهمیت خاصی برخوردار است.

برای دانلود و توضیحات بیشتر به ادامه مطلب مراجعه نمائید…

مطالعات مجتمع مسکونی با رویکرد معماری ایرانی ۸۹ صفحه

مقدمه
خانه، مبدأ و مقصد زندگی روزمره انسان است. انسان ها برای کار و فعالیت اجتماعی از آن خارج می شوند و پس از انجام آن و کسب تجربه به خانه باز می گردند. خانه مکانی است که ما پس از تجربه ابعاد مختلف جهان پیرامون، به آن باز می گردیم. خانه برای انسان از چنان اهمیتی برخوردار است که می توان آن را مرکز دنیای فرد نامید (نوربرگ شولتز، ۱۳۸۱). بنابراین خانه باید بتواند در فضای درونی و جلوه بیرونی خود توقع “مرکز دنیای فردی بودن” را برآورده سازد. امروزه به علت جبر زندگی و یا تک بعدی نگری و توجه به اقتصاد، بسیاری از ارزش های انسانی، اجتماعی، بومی و فرهنگی نادیده گرفته می شود.

مطالعات مجتمع مسکونی با رویکرد معماری ایرانی,مطالعات معماری مجتمع مسکونی با رویکرد معماری ایرانی,طرح نهائی مجتمع مسکونی با رویکرد معماری ایرانی,رساله مجتمع مسکونی,مطالعات مجتمع مسکونی,رساله آماده مجتمع مسکونی,مطالعات طراحی مجتمع مسکونی,پروپوزال مجتمع مسکونی با رویکرد معماری ایرانی,دانلود رساله معماری مجتمع مسکونی با رویکرد معماری ایرانی,رساله کارشناسی ارشد مجتمع مسکونی,رساله مجتمع مسکونی برای ارشد معماری,پایان نامه مجتمع مسکونی با رویکرد معماری ایرانی,دانلود پایان نامه معماری مجتمع مسکونی با رویکرد معماری ایرانی«خانه آدمی در بلوک های مسکونی در پشت چند پنجره یکنواخت و هم شکل با دیگران قرار دارد که نه فقط برای میهمان، بلکه برای افراد خانواده نیز تشخیص آن از بیرون مشکل است» (پاکزاد، ۱۳۸۶: ۲۳۵-۲۲۵). در اثر چنین برنامه ریزی و طراحی، این گونه انبوه سازی های کلیشه ای، انسان ها به صورت توده در کنار هم قرار می گیرند و به جای این که گروه های اجتماعی مثبت گرا و هدفمندی تشکیل گردد، انبوهی از نفرها تشکیل می شود که کنار هم قرار گرفتن آن ها فقط ازدحام، شلوغی و هرج و مرج را در پی دارد. در چنین شرایطی، افراد خانواده برای تأمین حداقل امنیت و آرامش از جمع فرار کرده، به کنج خانه پناه می برند. غربت و محرومیت اجتماعی از این جا آغاز می گردد و در این میان کودکان بیش از همه صدمه می بینند.
«تنها فضایی که در اختیار کودک قرار می گیرد تا بتواند بازی کند، یا بتواند اندکی خاموش بنشیند و به مطالعه بپردازد، تخت خواب است. تمام هنجارهای معمول در خانه سازی، فقط فضایی محدود در اختیار کودک می گذارد و او را مجبور می کند که دایم در گفت و گوی بزرگتران و در تعاملات ناخوشایند با والدین باشد که غیر قابل قبول است» (راجرز، ۱۳۸۳ : ۴۱-۳۲). تبعات چنین شرایطی صدمه به بنیان و سلامت خانواده، افراد و جامعه است؛ به طوری که حتی روابط داخلی خانواده تحت تأثیر کالبد نامناسب خانه ضعیف گردیده، بی حرمتی ها در داخل خانه نهادینه می شود. با تضعیف اعتبار خانواده، اعتیاد و سایر ناهنجاری های اجتماعی فرصت بروز و نفوذ به اعماق جامعه پیدا می کنند.
با توجه به نابسامانی های فوق، پی جویی اصول پایداری مجتمع های مسکونی برای نیل به توسعه پایدار در این رساله از اهمیت خاصی برخوردار است.

برای دانلود و توضیحات بیشتر به ادامه مطلب مراجعه نمائید…